روستاي عبدل آباد از نظر تاريخي روزگاران ديريست كه نقش بسته، در زمان هاي دور مامن و ماوايي بوده كه رهگذران در سايه سار درختان انبوهش روزگار مي گذرانيدند و كوليان خانه به دوش و  دوره گردان در آنجا و در كنار آبهاي روانش  سكنا مي گزيدند و شواهد و قرائن موجود نشان مي دهد كه عبدل آباد فعلي بر جاي ده لولي(كوليان خانه به دوش) بنا گرديده و همچون بنا به آنچه كه در دسترس داريم معلوم مي گردد كه تاريخچه آنجه ما  عبدل آبادش مي خوانيم به دوراني مي رسد كه دفن مردگان به طريقه سردابه اي صورت مي گرفته و هنوز هم آثار و شواهد بسياري يافت مي شودو  همه حكايت از اين دارند كه اينجا روزگاري دور هم مسكن و ماواي زندگي بوده كه روستاي هم جوار آن هنوز هم از نامي زرتشتي بهره مي جويد و به لحاظ بعد مسافت هم در همسايگي روستاي بسيار قديمي ميمند قرار دارد. آثار استودانهايي كه مي توان مشاهده كرد و سنگهايي با سوراخي در وسط كه كاربرد آنها در مورد آداب دفن مردگان كاملا واضح است، دليل اين مدعاست.آثار بر جاي مانده از رشته قنات هايي كه قبلا معمور بوده و آثار سفالگري هايي كه در زمين هاي كشاورزي يافت مي شود و آسيابي كه هنوز هم كسي از زمان احداث آن اطلاعي ندارد و آثاري از زندگي هاي بسيار دور در ريگزارهاي بيابان مجاور اين روستا ، همه و همه بهانه اي است تا قدمت اين روستا را باور داشته باشيم  و بر كهن بودن آن نشانه اي داشته باشيم.

عبدل آباد در كنار بندي طبيعي از زمين قرار گرفته و وجود اين بند باعث مي گرديده كه آبهاي زير زميني و زير سطحي حاصل از بارندگي هاي كوهستان ميمند در شيب طبيعي به طرف عبدل آباد و روستاهاي مجاور آن و بند مذكور جاري شده و با تجمع در پشت اين بند امكان استفاده از آن آب ها را با حفر قنات ميسر گردد و بدين لحاظ در محدوده شهربابك تا خاتون آباد ،در هر فاصله اي كه ممكن بوده قناتي حفر مي گرديد و حفر قنات هم هنر ايرانيان باستان است و هنوز هم از ميان انبوه قناتهاي حفر شده در اين فاصله تعداد بسيار اندكي  باقي مانده اند كه با مرگ دست و پنجه نرم مي كنند و دير نيست كه آنها هم در يورش چاه هاي عميق از نظر ها محو گردند.

و براي بسياري از قنات ها هرگز منشا و مظهر آن ها مشخص نگرديده  و از زمان آباداني آنها هيچ گفته نشده است.

ولي در مورد قنات بودنشان هيچ شكي نيست و آثار چاه و پشته هاي آنها و مسير آنها هنوز هم مشخص است و آب اين قناتها گاه تا بيش از بيست كيلومتر دور تر از مظهر قنات مورد استفاده كشاورزي قرار مي گرفته و تقريبا بياباني نبوده كه كشت نشود. و در اين مقال عبدل آباد هم جاي خود را دارا بوده است.

آنچه ما امروز در عبدل آباد مي بينيم حاصل تلاش بزرگ مرداني است كه در حدود يك صدوچهل سال پيش نسبت به انجام آن اقدام كرده اند و حكايت آن،مقوله اي ديگر خواهد بود.